Just u beside me...

ขอแค่มีเธอ...เท่านี้ชีวิตของฉันมีความหมาย แค่ฉันมีเธอ...ก็ไม่ต้องการสิ่งใด เท่านี้ก็เป็นสุขใจ...

สำหรับผมแล้วความรักมันคืออะไร?...การได้รักใครซักคนจริงๆ แล้วมันเป็นยังไงกันนะ น่าจะเป็นคำถามในใจใครหลายๆ คน เพราะไม่แน่ใจว่า เอ๊ะ นี่เรียกว่าความรักรึเปล่านะ...

อยากอยู่ใกล้ อยากเห็นหน้าทุกวัน อยากพูดคุย อยากพาไปเที่ยวดูหนังฟังเพลง เป็นคนเดียวที่จะพูดคุยได้ทุกเรื่อง หรือ แม้แต่สัมผัสทางกายที่จะมีให้กันได้...มันคืออะไรกันแน่?

ผมเคยผ่านสิ่งเหล่านั้นมาก่อน มันอาจจะเรียกว่า puppy love ก็ได้นะ แบบความรักแบบน่ารักสบายๆ...แต่พอโตขึ้นแล้วชีวิตมันมีอะไรมากกว่านั้น จะสามารถมีความสุข หรือช่วงเวลาแบบนั้นตลอดไปได้ไหม กับโลกที่เราต้องเผชิญทุกวันแบบนี้...?

ผมสับสน งุนงง กับมันเหลือเกิน...อะไรกันแน่ที่ผมต้องการ ความรักแบบไหนที่ผมต้องการกันแน่นะ?

ผู้หญิงที่ผมรัก ผู้หญิงที่สามารถทำให้ผมรู้สึกประหลาดใจ ความรู้สึกมันค่อยซึมลึกลงไปข้างในจิตใจ ทำไม..ทำไม?ถึงมีหน้าเธอ ทำไมเสียงของเธอรบกวนจิตใจของผมอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าผมกำลังมีความทุกข์ กำลังมีความสุข หรือนึกอะไรเพลินๆ ขึ้นมาก็ตาม ต้องมีเธออยู่เรื่อย...

ภาพที่ผมเห็นก็คือ เธอส่งยิ้มมาให้ผมใกล้ๆ เธอยิ้มอย่างจริงใจ ยิ้มแบบมีความสุข หรือว่านี่คือยิ้มแบบที่คนที่รักกันจะยิ้มให้กัน รอยยิ้มที่มีไว้ให้สำหรับคนที่พิเศษเท่านั้น...สายตาของเธอมองมาที่ผมอย่างอ่อนโยน ราวกับว่าความอบอุ่นกำลังโอบกอดผมไว้ รอบๆ ตัวของผมกลายเป็นเหมือนโลกส่วนตัว โลกที่มีแต่ผมกับเธอเท่านั้น...

เธอพูดต่อไปว่า "สู้ๆ นะ พยายามเข้านะคะ" น้ำเสียงที่อ่อนหวาน ทำให้ผมรู้สึกเคลิ้มไปเลยทีเดียว ไม่น่าเชื่อว่า คำพูดที่มาจากผู้หญิงคนนี้ จะทำให้ผมรู้สึกขนาดนี้...

ใช่แล้ว!! ผมเจอแล้วความรักของผม นี่ยังไงล่ะสิ่งที่จะเติมเต็มชีวิตของผมได้ คือเธอคนนี้แหละ...

และแล้วผมก็กลับมามองตัวเอง ผมก้าวไปข้างหน้า ทำความฝันของผมไปเรื่อยๆ จนไม่ได้มองกลับมาข้างหลังเลย ทางข้างหน้าเต็มไปด้วยอะไรก็ไม่รู้ แต่ผมก็ยังก้าวต่อไป...

แต่เมื่อผมพบเธอ เธอทำให้ผมรู้สึกโล่งใจ...ขอแค่มีเธออยู่ข้างๆ ผม คอยส่งยิ้มให้ผมอยู่อย่างนี้ ไม่ว่าจะเจอกับสถานการณ์แบบไหน ขอแค่ผมมองไปข้างๆ ผมก็จะเห็นเธออยู่ตรงนั้น เธอที่จะอยู่เคียงข้างผมเสมอ..

ได้โปรดเถอะ...ช่วยมาอยู่ข้างๆ ผมตลอดไปได้ไหม...

กลุ่ม นปก. หนึ่งในคนชั่วหลายๆ คนในยุคนี้

เวลาที่ผมเห็นหน้าคนพวกนี้ทีไร ผมรู้สึกขยะแขยงอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ ครับ รู้สึกเหมือนมากกว่าเจอก้อนขี้ก้อนมหึมาก้อนนึงซ่ะอีก ผมไม่เข้าใจว่าคนพวกนี้ทำไมถึงได้เกิดมาเป็นมนุษย์ที่มีความเลวทรามได้ถึงขนาดนี้...

เอาประชาธิปไตยมาอ้าง เอามาบังหน้าเพื่อผลประโยชน์ตัวเอง เอาคนอื่นมาตายแทนเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจ...แม้ว่าพวกนี้จะอ้างประชาธิปไตย ไม่เอาเผด็จการซึ่งก็ตรงกับค่านิยมในยุคนี้ในเรื่องของ "ประชาธิปไตย" พลังของประชาชน ทำให้พวกนี้ได้กลุ่มมวลชน ซึ่งไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ประชาธิปไตยคืออะไร?

ผมเองไม่ได้ก้มหัว หรือว่าชอบเผด็จการหรอกนะครับ รวมทั้งไม่ชอบพวกที่แอบอ้างอะไรซักอย่างเพื่อให้ตัวเองดูดีด้วย...ทั้งสองอย่างก็ล้วนแต่มีข้อดี ข้อเสียในตัวมันเอง...แต่ไม่ว่ามนุษย์หน้าไหนที่แอบอ้างมาใช้มันเพื่อประโยชน์ของตัวเองล่ะก็ ผมเชื่อว่า มันผู้นั้นชั่วช้า มนุษย์ไม่เหมาะที่จะนำคำเหล่านี้มาใช้หรอก...

ผมกลับมองว่า...เรื่องราวของประชาธิปไตยและเผด็จการนั้น มันเป็นอะไรที่สากลของโลก เป็นอะไรที่เป็นเรื่องธรรมดา ฝ่ายใดมีกำลัง ฝ่ายนั้นก็จะได้อำนาจปกครองกันไป เป็นวงจร เป็นวัฐจักร เพราะฉะนั้นเลิกฝันเถอะว่า ประชาธิปไตยจะยั่งยืนในโลกใบนี้ ไม่งั้นต้นตำรับแบบประเทศกรีกโบราณคงไม่ล่มจมหรอก...

ที่สำคัญก็คือ ทำอย่างไรให้เราอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข ต่างฝ่ายต่างเข้าใจ ช่วยเหลือกันสร้างสังคมที่เหมาะกับมนุษย์ผู้ที่ได้ชื่อว่ามีใจสูง...แต่มันคงไม่เกิดขึ้น เพราะสัตว์ที่เรียกตัวเองว่ามนุษย์นั้นเป็นแค่คน คนซึ่งเป็นสัตว์เดรัจฉานเหมือนกันๆ

และนี่เองที่มนุษย์พยายามดึงอะไรที่ไม่มีตัวตน มาทำให้มันมีตัวตน ให้เป็นพลัง เพื่อกิเลสตัณหาของตนเองกันทั้งนั้น...และนี่คือกลุ่มคน ซึ่งผมมองว่า พวกเขาเป็นเช่นนั้น...กลุ่มคนที่ทำได้ทุกอย่างเพื่อเงิน รวมแม้แต่ขายตัวเอง ขายวิญญาณตัวเองให้คนอื่นด้วย...

คนพวกนี้ขออย่าให้ได้เกิดมาในแผ่นดินไทยอีกเลย...

พบจักรขู่ฟ้อง UN!!!

ตอนนี้ผมได้ label ใหม่เรียบร้อยแล้วครับก็คือ Politics นั่นเอง สืบเนื่องจากด้วยอารมณ์อยากด่าคน ก็เลยต้องเขียนเล็กๆ น้อยๆ บ้าง ตามแต่สมควร...

วันนี้ผมเข้าไปอ่านข่าวเหมือน ทุกๆ วัน ก็เจอข่าวที่ว่า "พบจักร ขู่ฟ้อง UN ตำรวจใช้กำลังทำร้ายม็อบ นปก.!!" ผมก็เลยงงว่า เอ๊ะ!!!... ตกลงใครทำร้ายใครฟ่ะ ก็เลยไปหาภาพตามเน็ตมาดูสิว่า ไหง นายพบจักรเนี่ยถึงกล้าขู่ว่าจะฟ้อง UN เพราะ ตำรวจทำร้ายประชาชน?...

กำลังจะหวดอยู่แล้วววว... อย่าถ่ายสิฟ่ะ ถ่ายตอนตูโดนตำรวจยำนู้น ตูจะได้ไม่ผิด...



ให้มันรู้ว่ะบ้างว่าอย่าเล่นกับม็อบไข่แม้ว...!!


งานนี้สงสารตำรวจขึ้นมาจับใจ...



นี่แหน่ะ...ตูทำลายข้าวของไม่ผิดเฟรี้ยยยย...

แต่ทำร้ายตู ฟ้องแม่จริงๆ ด้วย ประชาชนอ่ะประชาชน ตูเจ็บมีเรื่องนะเอ้า...



จำไว้อย่ามาเล่นกะประชาชนอย่างตู ไม่งั้นรถพังไม่รู้น้า....แต่ตูไม่รับผิดชอบเฟ้ยยย (แล้วนี่มันรถใครอ่ะ)


คนนึงใช้ไม้ คนนึงใช้โล่ แต่คนใช้ไม้ตีตำรวจได้ เพราะตูเป็นประชาชน แต่ตำรวจตีตูมีเรื่อง เออ เอากะมันสิ!!


ในที่สุดนายพบจักรก็ได้รูปเด็ดซะทีนึง มีคนเจ็บจนได้ (จากลูกหลงพวกเดียวกัน) ฟ้อง UN เล้ยย...(อย่าลืมฟ้องเมกาพ่อไข่แม้วด้วยนะ พบจักร...)

เอาล่ะครับ คงเห็นได้จากภาพแล้วนะ ส่วนใครจะว่าผมมีอคติกับม็อบไข่แม้ว รึอ้างว่า เอารูปที่ประชาชนไปทำร้ายตำรวจอย่างเดียวมาลงก็ตามใจแล้วกัน เพราะผมเขียนตามสิ่งที่ผมเห็นที่ผมคิด ไม่ได้ต้องการให้ใครมาเห็นด้วยหรอก...

ปล. ขอสาปแช่งให้กับม็อบไข่แม้วด้วยนะ เงินไม่กี่ร้อย ทำให้คนพวกนี้ทำลายประเทศชาติตัวเองได้...ถึงว่ามีคนแบบนี้อยู่เยอะชาติเราเลยล้าหลังเอ้า ล้าหลังเอา ...

นปก. บุกบ้านป๋าเปรม!?

ในที่สุดสถานการณ์ที่หลายๆ คนคาดไว้ก็ประทุขึ้นจนได้ นั่นก็คือม็อบ นปก. หรือเรียกสั้นว่า ม็อบไข่แม้ว แล้วกันนะครับ บุกไปถึงประตูบ้านสี่เสาเทเวศน์ซ่ะแล้วเมื่อคืนวันที่ 22 นี่เอง โดยมีมวลชนของม็อบกว่า 6 พันคนเข้าร่วมใช้ความรุนแรง เพื่อกดดันให้ พลเอก เปรมฯ ลงจากตำแหน่ง?

จริงๆ ผมไม่ได้อยากเขียนเรื่องการเมืองเลยนะครับ ถ้าไม่ใช่ว่ามันน่าสนใจ หรือ มันเสื่อมโทรมจริงๆ แต่คราวนี้มันกลายเป็นเหตุผลข้างหลังมากกว่า...

ไม่บอกก็เดาได้ว่า แกนนำ นปก. คิดอะไรอยู่ถึงทำอะไรอย่างนี้ลงไปได้ เหตุผลที่ว่าคงหนีไม่พ้นที่จะบีบให้ตำรวจ ทหาร ใช้กำลัง แล้วโทษว่าป๋าเปรมสั่งมาให้ใช้ความรุนแรงจัดการกับม็อบ จะได้อาศัยความชอบธรรมนี้ดิสเครดิตป๋าซ่ะเลย...

เด็กป.4 ยังรู้เลยครับว่าทำไปทำไม?

แต่สิ่งที่ม็อบไข่แม้วกำลังทำอยู่มันกลายเป็นการดิสเครดิตตัวเองที่มีน้อยอยู่แล้ว ให้น้อยลงอีก การเรียกร้องประชาธิปไตยตอนแรกที่ทำท่าว่าจะทำอย่างสงบ กลายเป็นความรุนแรงตอนนี้ เนื่องด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่...

อย่างเช่น เงินสนับสนุน หรือท่อน้ำเลี้ยงกำลังจะหมดแล้วบ้าง คนจ้างเค้าก็อยากเห็นผลงานของม็อบบ้าง หรือเวลามันเหลือน้อยแล้วก็เลยลุยเต็มตัวเลยบ้าง...

แต่กลายเป็นว่าสิ่งที่ม็อบไข่แม้วกำลังทำ ถูกอีกฝ่ายนึงจัดการซ่ะอยู่หมัดด้วยภาพข่าวที่แพร่ภาพออกไปทั่วประเทศ เด็กอนุบาลยังเข้าใจเลยครับว่า นี่คือความรุนแรงแล้วนะ...ตอนนี้ประชาชนทั่วประเทศคงรู้ถึงธาตุแท้ของม็อบเพื่อประชาธิปไตยแต่ภายนอกนี้แล้วบ้างไม่มากก็น้อย...คงรู้แล้วว่าทำเพื่อใคร?

ผมสงสัยเหลือเกิน สงสัยว่า ม็อบไข่แม้วคิดอะไรอยู่ถึงคิดทำอะไรที่เหมือนการ "ฆ่าตัวตาย"แบบนี้ โง่บัดซบจริงๆ...คงหาคำอื่นๆ มาเปรียบได้ยากครับ สงสัยแกนนำ นปก.คงกินยอดหญ้าอ่อนเป็นอาหาร...

ไม่รู้ผมเคยพูดเรื่องกลยุทธ์เด่นไปรึยัง กลยุทธ์เด่นที่ว่าก็คือ ก็คือ กลยุทธ์ที่ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะตัดสินใจอย่างไรเราจะเป็นฝ่ายได้ประโยชน์อยู่เสมอ...ฝ่ายตรงข้ามที่ว่าจึงสวนหมัดกลับ(พร้อมกับรับความป่าเถื่อนโหดร้ายลงไปที่ตำรวจปราบจราจรซ่ะ)ไปเต็มๆ ด้วยการอยู่นิ่ง ไม่สั่งให้ตำรวจทหารทำร้ายประชาชนที่ได้เงินจากไข่แม้ว จนทำร้าย ทำลายประเทศได้ด้วยเงินไม่กี่ร้อย!!!

แถมที่สำคัญ มีการบอกด้วยว่า ให้ตำรวจทำตามกฏหมายบ้านเมือง...โอ้โห อะไรจะเหนือชั้นขนาดนี้ เทียบกับอีกฝ่ายไม่ได้เลย ที่เลือกใช้ความรุนแรงเต็มๆ แถมชาวโลกเค้าก็รู้ไปทั่วแล้ว...

ไม่รู้ว่าเจ้าของม็อบตอนนี้จะรู้สึกเป็นไงบ้าง?...แต่ที่แน่ๆ คงแอบคิดว่า แมร่งเอ้ยยย...พวกเอี้ยนี่ ควายเรียกพ่อจริงๆ อยู่ก็เป็นได้ ...แต่ก็ไม่แน่ คนๆ นี้อาจจะเป็นคนสั่งให้เอาม็อบไปตายแทนเค้าจริงๆก็ได้(จริงๆ ก็กำลังทำอยู่ คือบีบให้อีกฝ่ายใช้ความรุนแรง ฝ่ายม็อบไข่แม้ว บาดเจ็บมากเท่าไหร่ หรือยิ่งตายด้วยยิ่งดี)ก็เสียเงินจ้างมาเยอะแล้วนี่ครับ คนๆ นี้เค้าไม่สนหรอกว่าใครจะตาย ขอให้มันอยู่รอดก็พอ...

แทนที่แกนนำ นปก. จะมีสมองคิดซักนิดว่า สถานการณ์ที่อีกฝ่ายกุมอำนาจเบ็ดเสร็จควรจะทำยังไง...จะใบ้ให้ซักนิด เพื่อเป็นวิทยาทานก็ได้ว่า ให้ดิสเครดิต สร้างข่าวเท็จ รวมทั้งหลบเลี่ยงกระบวนการตรวจสอบนี่ไปเรื่อยๆ เองแหละ เดี๋ยวเจ้าของ นปก. กับพรรคพวกก็พ้นผิด...พอถึงเวลาก็กล้าพูดได้ว่า พ้มมมมไม่ผิดนะ พ้มมไม่ผิด....555+

แต่กลับเลือกใช้วิธีทุบหม้อข้าวตัวเองซ่ะงั้น เดาว่าคงจำเป็นที่จะต้องทำแบบนี้ เนื่องจากปัจจัยหลายๆ อย่างมันยือเยื้อเกินไป ทุนที่มีเริ่มจะหมดล่ะ...แต่ไม่ได้คิดเลยว่าอีกฝ่ายพร้อมทำสงครามยืดเยื้อได้...

อย่างที่ผมชอบพูด "สงครามยืดเยื้อย่อมไม่เป็นผลดีกับทั้ง 2 ฝ่าย แต่หากจำเป็นต้องทำสงครามแบบนี้แล้วล่ะก็ ฝ่ายที่ทนได้ หรือ รอได้มากกว่ายังไงก็ชนะ"...ลืมไปว่าพวก "ควาย" มันอ่านหนังสือไม่ออก เลยไม่รู้จักหลักการทำสงครามบ้างเลย...

สรุปแล้วก็ต้องดูต่อไปล่ะครับ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีกหรือไม่? คาดว่าประชาชนชาวไทยคงรู้ซึ้งถึงม็อบไข่แม้วบ้างล่ะนะ...

อีกอย่างนึงน่ะ...การจะดึงดันกดดันให้ประธานองคมนตรีลาออกน่ะ มันเป็นการล่วงเกินพระราชอำนาจ อำนาจในการแต่งตั้งประธานองคมนตรี และองคมนตรี เป็นพระราชอำนาจโดนชอบธรรมของพ่อหลวงอยู่แล้ว แถมถูกเขียนไว้ในรัฐธรรมนูญเสร็จสรรพ...ดังนั้นเนี่ยคงจะเห็นแล้วว่า ม็อบไข่แม้วมันไม่เคยเห็นพ่อหลวงของเราอยู่ในสายตาเลย...เลวขนาดไหน คิดดูเอง

เพลง ไม่สบาย --- มะลิ

เพิ่งจะเขียนไปหยกๆ ตะกี้เองว่าช่วงนี้ชอบฟังเพลงเศร้า เผลอแปปเดียวเอาเพลงจังหวะเร็วๆ มาลงซ่ะล่ะ...แต่เพลงนี้พิเศษอย่างนึงครับ คือ ผมชอบอ่ะ...

กับจังหวะกีตาร์โปร่งที่สามารถเล่นได้เอง แต่เสียดายว่าจังหวะนี้ผมคงเล่นไม่ได้แน่ๆ น่าจะเล่นจังหวะธรรมดาๆ ได้ แถมดูแล้วต้องเป็นคอร์ดทาบแน่ๆ คิดๆ แล้วหากมีคอร์ดเนี่ยท่าจะมันมากเลยครับ รูดนิ้วกันมันเลย...

อีกอย่างทำนองเพลงนี้มัน...โดนใจดีครับ เลยเอามาลงไว้ฟัง(อีกแล้ว) ว่าแล้วก็เกิดอยากเล่น อยากร้องเพลงนี้ขึ้นมาเลย ^^

เพลงเศร้าๆ ในช่วงนี้...

อย่าเข้าใจผิดนะครับว่าทำไมช่วงนี้ผมถึงชอบฟังเพลงช้าๆ หรือเพลงเศร้าๆ ไม่ได้อกหัก ไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น แค่ช่วงนี้รู้สึกว่าเวลาฟังเพลงเศร้าๆ แล้วได้ผ่อนคลายดี...ช่วงนี้เลยเน้นเพลงประเภทนี้เป็นพิเศษ

อย่างเพลง "เข้ากันไม่ได้" เวอร์ชั่นอังกฤษเนี่ย ฟังไปฟังมามันอินได้อารมณ์ดีจัง ปกติเพลงแปลงเป็นภาษาอื่นเนี่ย เนื้อเพลงมันจะออกมาแมร่งๆ พอร้องแล้วดูตลก แต่กับเพลงนี้ เนื้อเพลงก็ลงตัวดี แถมยังมีจังหวะลงเสียง ลงฟีลลิ่งสำหรับร้องได้เสียดแทงใจดีจริงๆ ประมาณว่าเวลาร้องแล้วอยากเหน็บแนมความรักของเราไปพร้อมๆ กับเพลง เหมือนได้ปลดปล่อยครับ...

หรือเพลงเก่าๆ ผมก็ยังคงฟังอยู่ อย่าง"ความลับ" ที่ พี่นภ พรชำนิ ร้อง แกดีอย่างนึงตรงที่ว่าแกร้องแบบมีฟิลลิ่งไม่สนใจต้นฉบับเลย เพลงของแกเนี่ย จะต้องมีท่อนท้ายๆ ที่แกจะใส่ฟีลเต็มที่ เวลาร้องคลอไปตามช่วงนั้นแหละ ได้อารมณ์สุดๆ จริงๆ ยังมีเพลงเก่าๆ อีกเยอะเลยครับที่ผมฟัง ส่วนใหญ่จะเป็นเพลง อกหัก แอบรักเขาข้างเดียว อะไรประมาณนี้ แบบว่าชอบฟัง...

แต่ที่น่าเสียดายก็คือ...กีต้าร์ของผมยังตั้งสายไม่ได้เลย TT ช่วงนี้เลยไม่ได้เล่น ยิ่งฟังเพลง "เข้ากันไม่ได้" หรือ "หมอกหรือควัน" ที่เล็ก สุรชัยเป็นคนร้องเนี่ย ผมอยากเล่นได้บ้างจัง เคยคิดว่าอยากไปเรียนเล่นกีต้าร์เลยนะ รอไว้มีงบน่าจะไปหัดเล่นโน้ตกะเค้าบ้างล่ะ

ดนตรีก็ถือเป็นอีกทางนึงที่ผมไว้คลายเครียดกับมันครับ ได้ระบาย ได้บอกถึงตัวตนความรู้สึกในตอนนั้น เวลาได้ร้อง ได้เล่นดนตรีแล้วรู้สึกผ่อนคลายดี ยิ่งช่วงนี้เป็นโรคกระเพาะ ก็ต้องผ่อนคลายเยอะๆ ครับ อันนี้ดนตรี และเสียงเพลงช่วยผมได้ ^^

เพลง เข้ากันไม่ได้ --- Loose pop (Eng Version)

เพลง "เข้ากันไม่ได้" ในเวอร์ชั่นนี้ก็ยังคงความไพเราะอยู่ครับ ผมฟังมาหลายๆ รอบล่ะ เพราะเหมือนฉบับภาษาไทยเลย ก็เลยไปหาเนื้อเพลงภาษาอังกฤษมาหัดร้องให้ได้อารมณ์แบบเพลงนี้บ้าง ^^

One day,I wake up just to realize.
That there is no more sunshine. And no more love in the sky...

Tried and tried to let go of what was mine, Love that I thought was so fine.
Keeps holding my heart,won't let go...

One kiss for goodbye. One touch for the last time.
Just one more chance to be in your life...
So deep,our love lies. Bring tears to my eyes,
To realize we're not meant for each other..

You walk right in to reality.
While my heart's still wild and free.
Dreaming of love that's not mine..

And now, we both choose our own lives.
Following our own Moonlight.
My heart still denies to let go.